gece mi dürtüyor, ben mi zorluyorum bünyeyi..bazen zorlamak gerekiyor ama vaktinden önce ölmeyi ...

şaşkınlığımı gecenin kollarında soluk alan,
bu kimliksiz bünyeye verin güzel bayan...
zira aldığım her karanlık nefeste,
biraz da sizi içime çekmeye başladım...
sanrılar arasında yol alırken hangi hayal kırıklıklarına bulandım...
gözlerinizde gözlerimi bırakmaya,
bilmiyorum... çok mu geç kaldım...

birşey hissettim uzun süre sonra... bir an bir ömür sürse, umut olsa...

beklerim efendim..
bir kayıkçı barınağında...
gelecek son geminin ışığını arayan gözler gibi..
yada sessizliğin ortasında kalmış
sağır bir asker gibi
kurşunun ne taraftan geleceğinden habersiz...
beklerim her telefon çalışında senin aramayacağını bilerek
ama ümit kesmeyerek...
beklerim taa ki ümit kelimesini lügattan kaldırdıkları güne kadar...
beklerim...